Tuba Batu
1980’de Diyarbakır’da doğmuş bir Çanakkaleliyim. Sanat eğitimim Eskişehir Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi’nde, seramik yolculuğum Anadolu Üniversitesi’nde Seramik Bölümü’nü kazanmamla başladı. Aynı üniversiteden 2006’da yüksek lisans derecemi aldım.
2007’de Çanakkale’de açtığım atölyemde birçok mekân için büyük boyutlu mimari seramik panolar yaptım. 2010’da seramik endüstrisinde tasarımcı olarak çalışmaya başladım. 2016 yılında Kimlik-Bellek: ‘İstedim ki Bilineyim!’ başlıklı eser metnimle Marmara Üniversitesi’nden doktora derecemi aldığım tezim 2020 yılında kitap olarak yayınlandı.
Tasarımcı ve yönetici olarak çalıştığım endüstriyi bırakma kararımla birlikte 2018’den beri kariyerime Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi’nde akademisyen olarak devam ediyor ve eşimle birlikte yürüttüğümüz Atölye Maysa’da sanatsal üretimlerimi sürdürüyorum.
2023 -Künye ve Hikaye
“SÎMA”
“Porselen, 2023”
Yüzü değil, çehresi değil, bir mühürle damgalanmış olan sîması idi beni yoran. Ben yorulmaya razıyım, yeter ki o korunsun. Korunuyordu-da. O mührün güzelliği ile beni ona çeken büyü sayesinde korunuyordu. Sîmasındaki bu mühür, bin yıllık bir masalla gelen cümleler gibi, bir bakıyorsun var, bir bakıyorsun yok oluyordu. Dalıyorum, içim parça pinçik. O derin dalışlarda yediğim vurgunlardan tekrar hayata dönebilmem, içimde biriken suların akmasıyla oluyordu ancak… Gözlerine baktıkça gözlerimden fışkıran tuzlu sularla yıkıyordum irin ve cerahat içindeki yaralarımı…
Not: Sîma: Arapça sym kökünden gelen sīmā veya sīma(t) “yüz, çehre” sözcüğünden alıntıdır. Bu sözcük Arapça wsm kökünden gelen sima(t) “1. dağlama, mühür basma, 2. damga, mühür, marka, tip, karakter, çehre” sözcüğü ile eş kökenlidir. Bu sözcük Arapça wasama “dağladı, mühür bastı” fiilinin de mastarıdır. (Nişanyan Sözlük)